Wat staat er eigenlijk op de verpakking?
Het Triman-logo, een afvalbak, glas en vork, materialen en keurmerken… Elk icoon op een verpakking vertegenwoordigt een organisatie, een standaard, en/of een systeem. Én elk icoon heeft zijn eigen spelregels: Hoe groot moet het minimaal zijn? Hoeveel witruimte? Mag het in één kleur of alleen in de officiële huisstijlkleuren? Welke versie geldt voor welk land? Sommige keurmerken verbieden plaatsing naast concurrerende iconen. Andere eisen een minimale afstand tot de productinformatie. En ook de fontgrootte in relatie tot de verplichte informatie is vastgelegd.
Al die uitzonderingen maken het werk foutgevoelig. Het vraagt om gegronde kennis van de regels én van de uitzonderingen.
Elke land zijn eigen regels
Wie een product in meerdere Europese landen op de markt brengt, wordt geconfronteerd met verschillende eisen per land. Het ene land verplicht een herkomstaanduiding, het andere niet. Hier staat de materiaalsoort verplicht vermeld, daar is het aanbevolen. En dan de sorteerinstructies: elk land heeft zijn eigen sorteerinstructies, zijn eigen symbolen en zijn eigen taal.
Dat betekent dat één product soms meerdere labelversies vraagt. En elke versie moet kloppen. Niet ongeveer. Precies. Want een non-compliant verpakking is een no go!
Nieuwe wetgeving: hoe ga je ermee om?
Formaat versus informatie: wat past er op?
Het is misschien wel de grootste designuitdaging: een verpakking die compliant én er gelikt uitziet. Een kleine verpakking. Veel verplichte tekst. Meerdere talen. En dan ook nog een merk dat zichtbaar wil blijven. En hoe kleiner het verpakkingsoppervlak, hoe strikter de prioritering. Want alles past niet. Dus wat mag weg? Wat kan kleiner? Wat kan naar de achterkant? Die vragen beantwoorden, vereist meer dan opmaakvaardigheid. Wie weet dat een milde chemische classificatie de gevarenpictogrammen niet verplicht – maar de bijbehorende zinnen wél – kan sturen op ruimte. Wie dat niet weet, plakt alles op de verpakking. Je verliest dan kostbare ruimte die je merk nodig heeft om op te vallen.
Naast alle regelgeving is er ook het creatieve werk en dat vraagt een kritische blik: kloppen de lettergroottes, is het kleurgebruik in lijn met de brandtoolkit, ademen de visuals het merk?
Uitzonderingen zijn de regel
Klinkt tegenstrijdig. Maar wie weleens een product heeft gelanceerd, weet: het zijn zelden de grote beslissingen die een traject vertragen. Het zijn juist de kleine onverwachte dingen. En dan telt de factor ‘tijd’ nog zwaarder.
Cindy vergelijkt een artwork traject met een verbouwing. Op het label komen alle disciplines samen. Het is net als het bouwen van een huis: expect the unexpected. Want die onverwachte hobbels zijn geen uitzondering, maar regel. Ze brengen de planning in gevaar. De artwork coördinator overziet als verbindende schakel de keten, van inkoop en design tot regelgeving en drukker, en kan snel schakelen om ervoor te zorgen dat levertijden niet in gevaar komen. Deadlines horen erbij, samen zorgen we ervoor dat ze haalbaar blijven.
Contact
Benieuwd wat Cindy voor jouw artwork-traject kan betekenen? Neem contact op.